L a s t d i e r e n
Verantwoord toerisme: de Werkdier Welzijnscode voor Wereldreizigers

In vele delen van de wereld leven vele mensen in de grootste armoede. Heel veel mensen zijn afhankelijk van werkpaarden, ezels en muildieren voor hun levensonderhoud. Ze zijn onmisbaar voor het bewerken van het land en voor het vervoer van mensen en goederen. Duizende werkdieren worden ingezet in landen zoals Indie, Pakistan, Egypte, Afghanistan, etc. Maar ook dichter bij huis, inlanden van Oost-Europa en Turkije worden massaal werkdieren gebruikt.

Naar schatting zou meer dan de helft van de wereldbevolking voor hun levensonderhoud afhankelijk zijn van paarden.

Ondanks de primordiale rol die zij spelen in het leven van die mensen en ondanks de vele diensten die ze bewijzen, leiden deze lastdieren een ellendig en ondragelijk bestaan.

In vele delen van de wereld beschikken de eigenaren van de paarden niet over voldoende kennis of geld om voor het welzijn van hun dieren te zorgen. en is het lot van de paarden onherroepelijk verbonden met dat van de mens. Het is helaas niet alleen een gebrek aan geld of kennis die het lot van deze paarden zo zwaar maakt. Paarden moeten heel lange dagen zeer hard werken en aan het eind van zo’n dag van zwaar labeur krijgen ze  nauwelijks eten

In Roemenie en Turkije bv.zetten sommigen hun paard na een lange dag van hard werken op een stuk braakliggende grond waar het dier maar moet zien  iets te vinden. Deze dieren zijn ondervoed en overwerkt en kunnen onder dergelijke omstandigheden uiteraard niet goed presteren. Ze worden dan geslagen en soms zwaar verminkt.
In het dode seizoen, wanneer de paarden niet meer kunnen ingezet worden voor het werk op het veld,  
kunnen en willen de eigenaars zo’n nutteloos dier niet voeden en worden de dieren gedumpt. Ze sterven  dan een hongerdood of worden gevangen en illegaal geslacht.

In 't algemeen zijn:

• werkpaarden overwerkt, ondervoed en krijgen nauwelijks veterinaire zorgen;

• worden ze in slechte omstandigheden gehouden;

• worden ze slecht beslagen, wat leidt tot kreupelheid;

• worden ze te zwaar belast en moeten wagens trekken die ongeschikt zijn voor het verkeer;

• worden ze geplaagd door parasieten;

• moeten ze urenlang werken bij hoge temperaturen, zonder water of rust.

Vakantie is voor lastdieren geen pretje.

Voor vele toeristen is bv. een bezoek aan de piramiden van Gizeh, bij Cairo, het hoogtepunt van hun reis. Veel mensen willen dit beleven op de rug van een paard of ezel. Maar hoe zit het met de conditie van deze dieren. Het is vaak zeer droevig gesteld met dierenwelzijn. De eigenaars van de dieren proberen geld te verdienen en de toeristen willen een zo goedkoop mogelijk ritje. Een situatie waar dierenwelzijn gemakkelijk uit de aandacht verdwijnt. Meestal zijn de dieren overwerkt, krijgen ze onvoldoende voedsel en water en nauwelijks verzorging. Ze moeten heel hard werken, zware lasten sjouwen en dit alles in de grote hitte.

Overgenomen van Brooke Hospital for Animals. U kan nog meer hierover lezen op de website www.brooke.nl

Verantwoord toerisme: de Werkdier Welzijnscode voor Wereldreizigers

Deze tekst is bedoeld voor mensen die op vakantie gaan en die ter plaatse overwegen om een ezelrit te maken of in een paardenkoets te stappen. Ons advies: wees bewust; wees voorbereid.

Duizenden werkdieren worden ingezet in landen als India, Pakistan en Egypte, om goederen en mensen te vervoeren. Ook in de toeristische gebieden.

Een ritje in een paardenkoets of op de rug van een ezel wordt door veel toeristen gezien als een leuke, pittoreske reiservaring. Voor sommige paardenliefhebbers is een ritje te paard in de woestijn een lang gekoesterde droom. Voor de eigenaar van het werkdier en voor de lokale economie levert het ritje inkomsten op. Het toeristenseizoen is voor de eigenaar de enige tijd in het jaar waarin geld kan worden verdiend.    

Wetenschappers weten uit onderzoek dat een goed verzorgd paard het fijn kan vinden om te werken en zijn best te doen voor zijn baas. Eigenaren van menig dressuurpaard of springpaard in Europa weten dat dit een feit is. En een werkdier dat goed wordt behandeld kan zonder pijn of stress een heel gezin onderhouden in landen als India, Pakistan of Egypte.

Echter, sommige eigenaren verzorgen hun dier niet goed. Ze laten hun paarden en ezels onafgebroken werken en zwoegen in ondraaglijke temperaturen. De dieren krijgen geen water, geen schaduw, geen rust. De uitgeputte paarden en ezels lijden aan oververhitting en uitdroging, hebben hoefzweren en tuigwonden. En dat allemaal voor de paar euro die de eigenaar op een dag verdient om zijn gezin te onderhouden.

Onze Engelse Brooke-collega’s hebben speciaal voor toeristen een handleiding geschreven: de Werkdier Welzijnscode voor Wereldreizigers. Deze code zal reizigers helpen om verantwoorde keuzes te maken.
                                              

Wat kunt u doen?

Ieder mens kan een dier behoeden voor pijn en leed. Brooke Hospital for Animals roept alle toeristen op om werkdieren te helpen, door zich te houden aan de Werkdier Welzijnscode voor Wereldreizigers.

Werkdier Welzijnscode voor Wereldreizigers

1.) Let op de grootte van het dier – paarden en ezels in derdewereldlanden zijn niet zo sterk als u zou kunnen denken. Bent u groot of zwaar, en wilt u paard of ezelrijden, neem dan een groot, sterk dier. En let op dat uw gewicht gelijkmatig is verdeeld als u op het dier zit.

2.) Betaal een eerlijke prijs voor de rit – een eigenaar aanmoedigen om een zo laag mogelijke prijs te rekenen en te concurreren met andere eigenaren is slecht voor het dier. Het kan betekenen dat zowel dier als eigenaar onverantwoord hard moeten werken voor hun geld.

3.) Rijdieren: 1 persoon per dier – geen paard of ezel mag meer dan 1 persoon dragen. Het dier moet uw gewicht accepteren zodat het gemakkelijk in beweging kan komen en stoppen. Als het dier struikelt, steigert of moeite lijkt te hebben met bewegen, stap alstublieft af.

4.) Rijtuigen: 1 wiel per persoon - In een rijtuig geldt de regel: 1 wiel per persoon, oftewel 2 mensen in een rijtuig met 2 wielen en 4 mensen in een rijtuig met 4 wielen. Rijtuigen moeten stapvoets gaan, dat is het prettigst voor het dier en het is veilig. Bij grote snelheid kan de kar zich in het dier boren wanneer het plotseling moet stoppen. Zeg de koetsier voor vertrek dat hij kalm aan moet doen. Rijdt de koetsier toch te hard? Maan hem om rustiger aan te doen.

5.) Kijk goed naar het dier – het is belangrijk om verder te kijken dan de versiering op het hoofdstel of de kar. Kies een gezond dier met een goede conditie – een dier met vet op zijn botten, in plaats van een dier dat vel over been is.                                    

6.) Kies absoluut geen dier dat wonden heeft – controleer de plekken waar tuig kan schuren, zoals de schouders, buik, de rug, onder de staart, en check de mondhoeken op schuurplekken van het bit. Wonden kunnen verborgen zijn onder zadel of tuig. Als u echt serieus bent, of zorgen heeft, vraag of de eigenaar het zadel/tuig kan optillen, zodat u kunt checken. 

7.) Herken hoe een gezond dier zich gedraagt – een gezond dier heeft zijn hoofd hoog, zijn ogen open, en zijn oren naar voren. Laat het dier een stukje lopen en kijk of het niet kreupel loopt. Controleer goed of de benen zonder wonden of zweren zijn en verzeker u ervan dat de hoeven niet misvormd of kapot zijn.

8.) Leg uit –als u ziet dat een eigenaar zijn dier slecht behandelt, door er te hard mee te rijden of door het te slaan, maak dan geen gebruik van zijn diensten, liefst met een uitleg waarom (desnoods met gebaren).

9.) Geef een compliment – als een dier er goed uitziet, geef een compliment aan de eigenaar en vertel hem waarom u zijn rijtuig heeft uitgekozen voor de rit.

10.) Dierenmishandeling? Meld het! – als u getuige bent van dierenmishandeling, overweeg om een klacht in te dienen bij uw tour-operator, bij de toeristenpolitie of de locale autoriteiten. Geef daarbij een zo precies mogelijke beschrijving van de locatie en de eigenaar.