Soring paarden

 Er zijn een aantal onderwerpen die meestal duistere geheimen zijn en die paardenmensen niet willen naar buiten zien komen. Soring is zo één van die duistere praktijken.  Voor het woord soring bestaat gelukkig geen Nederlands equivalent of vertaling. 'To sore' is een Engels (US) werkwoord dat betekent: het verminken van de benen en/of de hoeven van een paard teneinde het een specifieke wijze van lopen op te leggen. Aan het eind van de jaren ’40 begin 1950 genoot de “Tennessee walking horse” een grote populariteit vanwege zijn speciale gangen en vooral vanwege het hoog opheffen van de voorste benen. Dit had tot gevolg dat men deze beweging zoveel mogelijk ging benadrukken. Het vroeg echter een zekere aanleg van het paard en veel geduld en training om deze beweging meer uitgesproken te maken. Sommigen die dezelfde resultaten beoogden bij minder getalenteerde paarden en geen zin hadden in een jarenlange training, hebben naar andere oplossingen gezocht. Alleen die gangen die een paard van nature bezit kunnen getraind en uitgebouwd worden. Er zijn echter afschuwelijke trainingsmethodes waarbij paarden in een bepaalde gang gemanipuleerd worden. De paarden gaan zeer jong, nog voor hun tweede jaar, onder het zadel, voor het beenderstelsel gevormd is en voor hun geest zich ontwikkeld heeft. De methodes voor deze waanzin zijn talrijk: enerzijds zijn er de mechanische middelen en de eigenlijke soring, de chemische middelen, waarbij vlugger resultaat bekomen wordt.

Mechanisch
 - Zware schoenen of stacks aanbinden: onder de voorhoeven worden zware blokken gebonden met een metalen riem over de hoeven.                                                 
Ze zijn als dusdanig niet echt pijnlijk maar vervormen de houding van het paard dat veel problemen met stappen met zich meebrengt

 Ontzettend pijnlijk wordt het wanneer de hoef zo kort wordt gekapt dat de zool in direct contact is met de stack of tap. Soms worden spijkers, vijzen of een soort parels onder de pad geplaatst, die uiterste pijn veroorzaken.  

 - zware kettingen rond de benen leggen.

Als deze kettingen niet te zwaar zijn is dit ook niet echt pijnlijk maar maakt stappen wel heel lastig. Zware kettingen veroorzaken wel veel pijn. Vaak worden kettingen in combinatie gebruikt met chemische producten die het extreem pijnlijk maken voor het paard. Soms zo erg dat het paard nauwelijks nog kan lopen.

Chemisch
Het aanbrengen van chemische stoffen zoals mosterdzaadolie en andere bijtende producten op de voorhuid van het been om het pijnlijk te maken. Mosterdzaadolie is één van de meest gebruikte.
  - Mosterdzaadolie is een zeer toxische stof die meteen de huid aantast en erge verbrandingen en blazen veroorzaakt.

Sommigen doen er nog een plastiek over om het te laten “koken” gedurende een nacht om vlugger resultaat te bekomen. Het kan problemen veroorzaken met de spijsvertering, het kan hartslagversnellingen en vruchtbaarheidsproblemen veroorzaken en ook de dood.

- Croton olie is een ander dergelijk middel, is zo sterk dat het gemengd wordt met kerosine vooraleer het op het paardenbeen wordt aangebracht. Dit product doet zijn werk in de diepere lagen van de huid en het gebruik is dus minder makkelijk vast te stellen.

- Andere producten met een gelijkaardige werking zijn, Salicyl zuur, dieselolie, en een mengeling van vele chemische elementen die vooral gebruikt wordt in combinatie met zware kettingen en collodion een nieuw product

Deze technieken zijn misdadig, wreed, onmenselijk en pervers. Ze zijn de uiting van een zieke en brutale verbeelding. Van het Tennessee walking horse heeft het zich verbreidt naar ook andere  

 
                sored horse